کیفیت بهداشتی شیر یکی از چالشهای مهم در صنعت لبنیات ایران است و ارتباط مستقیم با سلامت مصرفکننده، قیمت فروش و سودآوری گله دارد.
بررسیهای علمی نشان دادهاند که عوامل مدیریتی و بهداشتی در سطح مزرعه نقش تعیینکننده در کنترل میکروارگانیسمها و بار باکتریایی شیر دارند. این مقاله بر اساس دادههای معتبر از تحقیقات دانشگاهی و کاربردی در مزارع ایرانی، عوامل مؤثر را تحلیل و راهکارهای عملی برای بهبود کیفیت شیر ارائه میدهد.
بار باکتریایی کل (Total Bacterial Count – TBC) در شیر خام به عنوان شاخص اصلی کیفیت بهداشتی مورد استفاده قرار میگیرد و کاهش آن برای بازارهای داخلی و صادراتی اهمیت دارد. مطالعات انجامشده در ایران نشان میدهد که عوامل مدیریتی متعدد مانند بهداشت محیط، مواد پاککننده، کیفیت آب، و رفتار کارگران، به طور معنیداری با TBC مرتبط هستند [1].
مطالعه علمی انجامشده روی 56 مزرعه شیری در ایران نشان میدهد که استفاده از مواد مناسب برای تمیز کردن نوک پستانها و سیستم شیر دوش همراه با شستشوی منظم آبتشتها با کاهش معنیدار TBC مرتبط است [1]. این امر نیاز به یک پروتکل استاندارد و پایدار دارد.
نتایج تحقیق نشان میدهد که مزرعههایی با اهتمام به تمیزی آغلها، مدیریت بستر و حضور دامپزشک بار باکتریایی شیر بسیار کمتر داشتهاند [1]. همچنین کنترل کیفیت آب و جلوگیری از آلودگی محیط، نقش مهمی در کاهش TBC دارد.
سطح آموزش کارکنان در فرایند دوشیدن شیر، نظافت و مدیریت بهداشت، عامل کلیدی دیگری است که مطالعات ایرانی آن را برجسته میکنند. مزرعههایی که کارگرانشان آموزش دیدهاند، معمولاً نتایج بهتری در شاخصهای بهداشتی شیر دارند [1].
بر اساس یافتههای علمی و تجارب اجرایی مزرعهداران، راهکارهای زیر برای کاهش بار باکتریایی TBC و ارتقای کیفیت شیر توصیه میشود:
بهبود کیفیت شیر نه فقط بر سلامت مصرفکننده تأثیر دارد، بلکه باعث ارتقای ارزش اقتصادی شیر، کاهش رد شدن در آزمایشهای کیفیت، افزایش اعتماد مشتری و حتی امکان دسترسی به بازارهای صادراتی با استانداردهای بالاتر میشود.
تحقیقات علمی در ایران نشان میدهد که کیفیت بهداشتی شیر به طور مستقیم به اقدامات مدیریتی و سطح بهداشت در مزرعه بستگی دارد. با اجرای پروتکلهای استاندارد، بهکارگیری مواد پاککننده مناسب، ارتقای آموزش کارکنان و مدیریت صحیح محیط، میتوان بار باکتریایی شیر را کاهش داد و در نتیجه کیفیت محصول را افزایش داد. این امر نه تنها سلامت مصرفکننده را تضمین میکند، بلکه سودآوری و پایداری اقتصادی گلههای شیری را نیز بهبود میبخشد.