در دهه‌های اخیر، علم ژنتیک پیشرفت‌های شگرفی را در صنعت دامپروری به همراه داشته است. یکی از ابزارهای تحول‌آفرین در این حوزه، استفاده از مارکرهای ژنتیکی (Genetic Markers) و تحلیل DNA است.

در دهه‌های اخیر، بهبود ژنتیکی دام‌ها نه تنها به افزایش بهره‌وری در تولید گوشت، شیر و تخم‌مرغ منجر شده، بلکه آثار قابل‌توجهی در بهبود کیفیت محصولات دامی، کاهش هزینه‌های تولید، بهبود رفاه دام، و سلامت عمومی جامعه بر جای گذاشته است.

در دهه‌های اخیر، اصلاح نژاد دام با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، به‌ویژه فناوری CRISPR-Cas9، دستخوش تحولات اساسی شده است. این ابزار انقلابی امکان ویرایش دقیق DNA را فراهم کرده و در حال بازتعریف افق‌های پیش روی ژنتیک دامی است.

دامپروری به‌عنوان یکی از ارکان اصلی تأمین امنیت غذایی، نقشی تعیین‌کننده در پایداری اقتصادی و اجتماعی کشورها دارد.