دامپروری پایدار به معنای استفاده بهینه از منابع طبیعی و کاهش تأثیرات منفی بر محیط زیست است. در همایش‌های بین‌المللی، محققان و دامداران به بررسی روش‌هایی پرداخته‌اند که می‌توانند به کاهش مصرف آب، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و بهبود رفاه دام‌ها کمک کنند.

سلامت دام وابسته به تعادل پیچیده‌ای از عوامل ژنتیکی، تغذیه‌ای و محیطی است. در سال‌های اخیر، میکروبیوم روده به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران پنهان در پایداری سلامت دام‌ها شناخته شده است.